تلاقی دو بهار در عصر صیانت

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، نوروز 1405 در شرایطی فرا رسید که تاریخ معاصر ایران، یکی از پرفراز و نشیب‌ترین فصول خود را پشت سر گذاشته است. تقارن عید باستانی نوروز با عید سعید فطر، تنها یک هم‌زمانی تقویمی نیست؛ بلکه نمادی از پیوند عمیق میان هویت ملی و ریشه‌های قدسی ملتی است که در سال 1404، در میانه سه جنگ نظامی و امنیتی، صبورانه ایستادگی کرد. پیام نوروزی آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای در آستانه این سال نو، فراتر از یک سنت سالانه، ترسیم‌گر نقشه‌راهی است که از دل بحران‌های سهمگین استخراج شده تا مسیر «اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی» را هموار کند. 

سال 1404 برای ایران، سال آزمون‌های سخت بود؛ تهاجم خردادماه، فتنه دی‌ماه و در نهایت، جنگی که با فقدان جانسوز رهبر فقید انقلاب آغاز شد. رهبری در این پیام با مرور وقایع گذشته، بر این واقعیت پای فشردند که دشمن با اشتباه محاسباتی در پی ایجاد «ترس و یأس» و در نهایت «تجزیه ایران» بود. اما آنچه در عمل رخ داد، حماسه حضور در 22 بهمن و 22 اسفند (روز قدس) و تولد وحدتی عجیبی میان آحاد ملت با هر خاستگاه فکری و سیاسی بود. این انسجام، همان کیمیایی است که لبه تیز تهدیدها را کند کرده و دشمن را به «یاوه‌گویی و ضعف ادراکی» کشانده است. 

نکته‌ کلیدی و متمایز در این پیام، تکیه بر «شنیدن مستقیم صدای مردم» است. اشاره ایشان به حضور ناشناس در میان طبقات مختلف جامعه و هم‌سفری با شهروندان در تاکسی‌های پایتخت برای درک بی‌واسطه دردهای معیشتی، نشان از رویکردی واقع‌گرایانه به حکمرانی دارد. این نگاه آسیب‌شناسانه که انتقادات اقتصادی مردم را برتر از هر نظرسنجی رسمی می‌داند، زیربنای شعار سال 1405 قرار گرفته است. اقتصاد مقاومتی در این مانیفست، نه یک واژه انتزاعی، بلکه به معنای «تأمین معیشت»، «ارتقاء زیرساخت‌های زیستی» و «تولید ثروت برای عموم» به مثابه یک دفاع جانانه در برابر جنگ اقتصادی است. 

در بُعد سیاست خارجی نیز، پیام نوروزی حاوی پالس‌های راهبردی به همسایگان بود. تأکید بر پیوندهای مذهبی و منافع مشترک، به‌ویژه با همسایگان شرقی همچون پاکستان و افغانستان، نشان‌دهنده اراده برای تحکیم روابط حسنه است. همچنین افشای ترفند «پرچم دروغین» صهیونیست‌ها در حوادث اخیر عمان و ترکیه، پرده از تلاش‌های دشمن برای ایجاد تفرقه میان ایران و همسایگانش برداشت.

نوروز 1405، علی‌رغم سایه سنگین فقدان‌ها، مجالی برای تجدید قوای اجتماعی است. توصیه به تداوم صله‌رحم، تکریم بازماندگان شهدا و جاری ساختن روح زندگی در کالبد جامعه، نشان‌دهنده ملتی است که لباس عزا بر تن دارد اما ناامید نیست. ما در آستانه سالی هستیم که در آن، وحدت ملی تنها سنگر مستحکم برای صیانت از امنیت و شکوفایی اقتصاد است. اگر این انسجام پولادین با شکر عملی و تلاش مضاعف مسئولان همراه شود، سال 1405 می‌تواند به نقطه عطفی در تاریخ پیروزی‌های ملت ایران و گشایش‌های بزرگ مادی و معنوی تبدیل شود.

یادداشت از: دکتر محمد کرمی‌نیا

انتهای پیام/