خانهتکانی دل در محبوبترین ماه
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، مرحوم آیتالله محمد ناصری، در درس اخلاق روزهای ماه مبارک رمضان، راجع به شرافت این ماه عزیز و بینظیر گفته بود: «شرافت زمان، ذاتی نیست بلکه این شرافت به واسطه امری است که در آن زمان واقع شده و آن امر مهم سبب شرافت میشود.وجود برکات و رخدادهای خاص مانند نزول کتب آسمانی و شبهای قدر در ماه مبارک رمضان سبب شرافت این زمان نسبت به سایر زمان های طول سال است.”
در آغازین روزهای ماه بینظیری قرار داریم که بر اساس کلام نورانی قرآن و اهلبیت(ع) در آن، آسمان به زمین نزدیکتر از هر زمان دیگری است و عطر بهشت در گسترهی زمین پراکنده میشود.
در ماه خدا که از آن با عنوان بهار قرآن و ماه آمرزش و اجابت دعا نیز یاد میشود، بهترین فرصت از سوی خالق متعال برای بندگان در مسیر تقرب به سوی حق و خودسازی مهیا شده است، به همین خاطر از منظر اولیای الهی، رمضان محبوبترین ماه سال است چه آنکه قلوب مؤمنین برای پذیرش انوار هدایت آمادهتر از هر زمانی است؛ طبعاً در چنین بستر و زمینهای، شرایط لازم برای خانهتکانی دل، فراهم است و در این میان، تقارن ماه مبارک با واپسین ماه سال می تواند، نشانه خوبی باشد از این حیث که به موازات خانهتکانی ظاهری به خانهتکانی معنوی نیز همت بگماریم.
حکیمی میگفت روزه، مواد اضافی و جذب نشده بدن را میسوزاند و این گونه بدن را به اصطلاح”خانهتکانی”میکند، با اینحال، اگر به دنبال کاملترین نوع تغییر و خانهتکانی هستیم باید به کلام وحی مراجعه کنیم چه آنکه شیوه مورد تأکید قرآن مجید در این مسیر آن است که بدیها به وسیله خوبیها جبران شده و با توبه و استغفار راه عبور از خطاها و معاصی امکانپذیر گردد و در این وعده شکی نیست که خدای متعال، بسیار آمرزنده و مهربان است.
چنین تغییر و تحولی البته خود موجب میشود تا پروردگار عالم نه تنها گناهان را ببخشد، بلکه خطاهای گذشته را نیز به عمل صالح تبدیل سازد. بنابر این متوجه میشویم که راه نجات از آلودگیها، اهتمام نسبت به استغفار، جبران عملکردها و دعا و مناجات به درگاه احدیت است.
نکته حائز اهمیت در این میان، خانهتکانی فکر و اندیشه در اردوی معنوی سیروزه ماه خداست که بی گمان عزم و اراده و تلاش مؤمنانه در مسیر استغفار، رزق انسان در چنین خانهتکانی را افزایش میدهد، بهخصوص اگر این مهم توأم باشد با اهتمام به تلاوت قرآن و مهمتر از آن تدبر و تأمل در آیات نورانیاش.
یادداشت از: سیدمحمد مهدی موسوی
انتهای پیام/
