نگاهی به کارنامه “حماسی و وطندوستانه” احمدرضا درویش
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، احمدرضا درویش کارگردان با سابقه و سینمای ایران، 12 سال فیلم نساخت و حالا قرار است با کارگردانی «درخشش» به این مدیوم بازگردد. او فیلم جدید خود را به تهیهکنندگی مهدی فرجی و با سرمایهگذاری سازمان اوج جلوی دوربین میبرد.
فیلم سینمایی «درخشش» در حال حاضر وارد مرحله پیشتولید شده و مقدمات آغاز فیلمبرداری آن در حال انجام است. اطلاعات چندانی در باب انتخاب بازیگر و جزئیات داستان نیست و همین قدر اطلاع رسانی شده که اثری درباره مقاومت مردم ایران در برابر دشمن متجاوز است. فراتر از همه اما آنچه فعلا بیشتر اهمیت دارد؛ خود درویش است که بعد از مدت مدیدی دوری از سینما آماده تولیداثری تازه میشود. او فیلمسازی است که بیشتر کارهایش درونمایه مقاومت دارند و ساختههایش سندی تصویری و ماندگار از دوران دفاع مقدس هستند.
احمدرضا درویش در دهه شصت قصد داشت فیلم سینمایی مطرح «کانی مانگا» را بسازد. اما پروژه به سیفالله داد سپرده شد و درویش مسیر دیگری برای فعالیت خود در پیش گرفت. مسیری که نقطه عطف آن چهارمین فیلم سینماییاش یعنی «کیمیا» محصول سال 1373 بود. این فیلم با بازی خسرو شکیبایی، بیتا فرهی، رضا کیانیان، زهرا اویسی و به فیلمبرداری محمود کلاری توانست نظرها را در سیزدهمین جشنواره فیلم فجر به خود جلب کند و جایزه ویژه هیئت داوران آن دوره را به دست آورد. «کیمیا» همچنان اثری درخشان در ژانر دفاع مقدس است که گوشههایی از مقاومت و عشق ایرانیان به وطن را قاب گرفته.
دو سال بعد از «کیمیا» درویش «سرزمین خورشید» را ساخت؛یک همکاری مجدد با خسرو شکیبایی. فیلمی که به عنوان نخستین اثر بیگ پروداکشن در کارنامه این کارگردان ثبت شد و 7 سیمرغ بلورین از جشنواره فیلم فجر از آن خود کرد. «سرزمین خورشید» نیز فیلمی با جایگاهی رفیع در میان آثار دفاع مقدس است که ایستادگی و مظلومیت خرمشهر را ثبت کرده و همچنان اثری تماشایی و تکان دهنده است.
احمدرضا درویش سه سال بعد از «سرزمین خورشید» به سراغ «متولد ماه مهر» رفت. اثری با بازی محمدرضا فروتن، میترا حجار و محمود عزیزی که توانست 3 سیمرغ از هجدهمین دوره جشنواره فیلم فجر شکار کند و در بازه اکران محل بحثهای مختلف شود. «متولد ماه مهر» تبعات جنگ هشت ساله را در بستری اجتماعی-عاشقانه محور قرار داد و تلنگر زد که با پایان جنگ، اثرات آن از بین نمیرود و نیز نسبت به نگهبانی از آرمانها هشدار داد.
فیلم بعدی درویش یک اثر متفاوت در سینمای ایران است. او «دوئل» را به تهیهکنندگی تقی علیقلیزاده و حسن رجبعلی بنا آماده کرد که در بیستودومین جشنواره فیلم فجر برای نخستین بار به نمایش درآمد و با کسب 8 سیمرغ در بخشهای مختلف پرافتخارترین فیلم کارنامه درویش شد. این اثر در اکران نیز موفق بود و با پخش سراسری در سینماهای ایران فروشی نزدیک به 630 میلیون تومان داشت. «دوئل» با آن پروداکشن عظیم، سرشار از حرفهایی دلنشین در باب وطن پرستی و اتحاد مقابل دشمان متجاوز است که تجربه تماشای آن بر پرده بزرگ برای مخاطبان خاص بود و زبانزد.
درویش که بعد از «دوئل» 10 سال از سینما دور بود، سال 92 برای بار دوم در جشنواره فیلم فجر سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی را دریافت کرد. «رستاخیز» به عنوان فیلمی که با محوریت واقعه عظیم عاشورا ساخته شده است، در سیودومین جشنواره فیلم فجر تبدیل به یک اثر جنجالی شد. خیلیها تلاش کردند فیلم از تیغ حواشی و سوءتفاهمها عبور کند. حتی کارگردان برخی صحنهها را اصلاح کرد اما فرجام روایت درویش از واقعه عاشورا خوش نبود. با این حال آنها که در جشنواره و اکران معدود، «رستاخیز» را دیدند لب به ستایش گشودند؛ چون درویش در کارگردانی یک اثر بیگ پروداکشن و قصهگو چیرهدستانه رفتار کرده است.
آرش آصفی، بابک حمیدیان، فرهاد قائمیان، حسن پورشیرازی، بهنام تشکر، انوشیروان ارجمند از جمله بازیگرانی بودند که در این فیلم به ایفای نقش پرداختند.
در هر حال، احمدرضا درویش که سالها دل در گرو ساخت فیلمی برای عاشورا داشت، با موانع ایجاد شده برای «رستاخیز» از کارگردانی دوری کرد و حالا و پس از 12 سال با «درخشش» به این عرصه بازگشته است که اتفاقی خوشایند است و امید میرود شاهد اثر درخشانی دیگر از این کارگردان صاحبسبک باشیم. احتمالا جشنواره چهل و پنجم فیلم فجر موعد ملاقات با اثر جدید احمدرضا درویش خواهد بود.
آنچه که مهم است و باید درباره کارنامه این فیلمساز بزرگ سینمای ایران گفت این است که او یک کارگردان وطندوست و عاشق ایران است. کارگردانی که عشق به میهن و عرق بر دفاع از خاک و ملتش در آثارش میدرخشد و او را به عنوان یک فیلمساز ملیگرا معرفی کرده است. درویش آرمانخواه است و این آرمانخواهی را در فیلم “رستاخیز” که گرچه درباره ایران نیست در اوج خودش یعنی داستان عاشورا میتوان دید. (رستاخیز نیز باید اکران شود تا عظمت سینمای حماسی و عاشورایی درویش دیده شود.) حال در روزگاری که دوباره نام ایران، مفهوم والای وطن و ایستادگی و سلحشوری در مقابل دژخیمان تجلی تاریخی پیدا کرده است، فیلمی با موضوع دفاع از ایران و مقاومت در برابر دشمن، یک حس خوب و انتظاری بیصبرانه است که برای آن یک سال صبر میکنیم.
انتهای پیام/
