وحشت از صدای فلسطین در لس‌آنجلس؛ سانسور به کتاب‌های کودک رسید
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، لغو نشست کتابخوانی دو نویسنده در «هفته مطالعه فلسطین» در شهر لس‌آنجلس بار دیگر موضوع اعمال سانسور و محدودیت‌های شدید علیه نویسندگان حامی فلسطین را مطرح کرد. این موضوع که به طرح شکایتی از این کتابخانه ختم شد، پس از آن رخ داد که کتابخانه عمومی لس‌آنجلس جلسه دیدار جنن مطری، نویسنده فلسطینی-آمریکایی، و نورا لستر مراد، نویسنده یهودی-آمریکایی را لغو کرد؛ جلسه‌ای که در آن این دو نویسنده دعوت شده بودند تا به صورت مجازی در رویدادی در تاریخ 6 دسامبر 2025 سخنرانی کنند.
سخنرانی مطری و مراد به عنوان بخشی از برنامه‌های کتابخانه برای «هفته مطالعه فلسطین» – رویدادی بین‌المللی برای ترویج نویسندگان فلسطینی – تبلیغ شده بود. اعضای «شورای نوجوانان» کتابخانه که یک گروه داوطلب جوان است، از برگزاری این رویداد حمایت کرده بودند. مطری در حال معرفی نخستین کتاب کودک خود با عنوان «همه چیز در باغ جدو رشد می‌کند» بود که درباره دختربچه فلسطینی و پدربزرگش است؛ و مراد قرار بود درباره رمان نوجوانان خود با عنوان «ایدا در میانه» صحبت کند که درباره یک دختر 13 ساله فلسطینی-آمریکایی است.
طبق شکایت‌نامه‌ای که دوشنبه ثبت شد، سه روز پیش از برگزاری جلسه، به نویسندگان گفته شد که مدیران کتابخانه عمومی لس‌آنجلس بدون ارائه توضیحی، رویداد را لغو کرده‌اند. نویسندگان گفتند که درخواست‌های آنها برای برگزاری جلسه پیگیری نادیده گرفته شد.
این شکایت که در دادگاه ایالتی لس‌آنجلس ثبت شده، اتهاماتی مبنی بر نقض آزادی بیان، تبعیض و نقض قرارداد را مطرح می‌کند.
مطری در اولین مصاحبه خود درباره این شکایت گفت: نویسندگان و خلاقان فلسطینی از اینکه مجبورند هر روز برای شنیده شدن صدایشان بجنگند، بسیار خسته شده‌اند.
وی افزود: سانسور شدن توسط نهادی مثل کتابخانه واقعاً ترسناک است؛ زیرا اینجا جایی است که آزادی بیان باید در آن پرورش یابد. این کار بدعتی بسیار خطرناک ایجاد می‌کند… من و نورا توافق کردیم که باید به این نهادها نشان دهیم که نمی‌توانند به راحتی از زیر بار مسئولیت چنین کاری فرار کنند.
این لغو رویداد پس از آن رخ داد که یک کتابدار در 17 نوامبر ایمیلی به رئیس کتابخانه نوشت و هر دو نویسنده را به داشتن «ارتباطات قوی با تروریست‌ها و دیدگاه‌های شدیداً یهودستیزانه» متهم کرد. این موضوع بر اساس اسنادی که از طریق درخواست‌های دسترسی به سوابق عمومی افشا و در شکایت‌نامه ذکر شده، مشخص شده است. در آن ایمیل که گفته شده از طرف گروهی از کارکنان یهودی کتابخانه ارسال شده، آمده است: اگرچه این رویداد به عنوان یک برنامه آنلاین برنامه‌ریزی شده، اما ایمنی کارکنان کتابخانه و شرکت‌کنندگان همچنان باید در نظر گرفته شود.
گاردین در گزارشی اعلام کرده است که این ایمیل شامل پیوندهایی به مقالات خبری جناح راست و وب‌سایت‌های فعال حامی اسرائیل بود که مطری و مراد را به یهودستیزی متهم کرده بودند. یکی از وب‌سایت‌ها به پست‌های مطری در شبکه‌های اجتماعی پس از حملات 7 اکتبر 2023 اشاره کرده بود که در آن نوشته بود: «مقاومت کنید»، «امیدوارم این خیزش فلسطینی، فشاری باشد که لازم است تا دومینوی استعمار از هر گوشه این جهان فرو بریزد.» او در پست دیگری گفته بود که آمریکا «تحت اشغال صهیونیستی» است.
یک صفحه وب حامی اسرائیل درباره مراد، به مشارکت او در اعتراضات همبستگی با غزه در دانشگاه کلمبیا در سال 2024 اشاره کرد و ویدئویی از او را منتشر کرد که همراه با معترضان شعار می‌داد: «وقتی مردم تحت اشغال هستند، مقاومت موجه است!»
گاردین در گزارش خود آورده است: ایمیل‌های منتشرشده نشان می‌دهد که لغو این برنامه با واکنش‌های منفی داخلی همراه بوده است. از جمله، دو کتابدار که در سازمان‌دهی این رویداد نقش داشتند، در ایمیلی مشترک به مدیریت، پیامی را که نویسندگان را به ارتباط با تروریست‌ها متهم می‌کرد، «توهین‌آمیز، منزجرکننده و نژادپرستانه» خواندند. بیش از 100 تن از کارکنان نیز در نامه‌ای به مدیران، ضمن محکوم کردن این اقدام، خواستار عذرخواهی از نویسندگان شدند.
به گفته یکی از کتابداران لس‌آنجلس؛ این کتابخانه به‌طور معمول به ترویج تنوع، شمول‌گرایی و فراهم کردن تریبون برای صداهای به حاشیه رانده‌شده متعهد بوده است و لغو این برنامه کارکنان را غافلگیر کرده.
همچنین مارک کلاینمن، وکیل این نویسندگان، استدلال کرد که کتابخانه به‌عنوان نهادی که با بودجه مالیات‌دهندگان اداره می‌شود، نمی‌تواند افراد را صرفاً به دلیل هویت یا دیدگاه‌هایشان از سخنرانی منع کند: «وقتی به بودجه عمومی وابسته‌اید، حق ندارید متعصبانه عمل کنید و دهان مردم را ببندید، تنها به این دلیل که آنها فلسطینی-آمریکایی هستند و علیه یک نسل‌کشی صحبت می‌کنند.»
این اولین‌بار نیست که برنامه نویسندگان حامی فلسطین در فضاهای عمومی به بهانه‌های واهی لغو می‌شود. ایجاد محدودیت و سانسور برای توزیع آثار آنها یا برگزاری رویدادها پیرامون کتاب‌های این نویسندگان در دو سال گذشته افزایش چشم‌گیری داشته است. در سال گذشته نیز جلسات رونمایی و هم‌اندیشی درباره 9 نویسنده در آمریکا و بریتانیا خبرساز شده بود. چندی پیش نیز جمع‌آوری «چگونه یک نسل‌کشی را بفروشیم» از کتابخانه عمومی «وِوِرلِی» سیدنی خبرساز شد؛ واقعه‌ای که بار دیگر شکاف عمیق جامعه غرب در قبال مسئله غزه و از سوی دیگر، بایکوت نهادهای دولتی غرب در قبال تجاوز رژیم صهیونیستی به خاک غزه را به نمایش گذاشت.
لغو رویدادهای فرهنگی حامی فلسطین در غرب را می‌توان از چند وجه در نظر گرفت. نخست تلاش لابی‌های صهیونیسم برای در هم آمیختن و خلط مباحث “ضد صهیونیسم” با “یهودستیزی” است؛ به این معنا که این گروه‌های فشار تلاش دارند هر گونه دفاع از حقوق فلسطینیان یا شعارها علیه اشغالگری و نسل‌کشی را، “یهودستیزی” جا بزنند تا از این طریق هزینه اجتماعی و حقوقی برگزاری این برنامه‌ها را افزایش دهند.
از سوی دیگر، در سال‌های گذشته و با تجاوز وحشیانه اسرائیل به خاک غزه، رسانه‌های غربی تلاش دارند در امتداد این اشغال، هرگونه بحث درباره فلسطین و فجایع رخ داده در آن را با برچسب “توجیه خشونت یا تروریسم” معرفی می‌کنند. در چنین فضایی، برخی از نهادهای فرهنگی تلاش دارند رویکرد محتاطانه‌ای در پیش گرفته تا از دردسر دور بمانند.
از همین روست که در سال‌های گذشته تعبیر “Palestine exception” پررنگ‌تر از گذشته در مجامع فرهنگی و اجتماعی مطرح است: عبارتی که نشان می‌دهد مرزهای آزادی بیان تا جایی گسترده است که به خط قرمزهای حکومت‌های غربی، به ویژه در قبال اسرائیل کاری نداشته باشد.
لغو رویدادهای فرهنگی مانند برگزاری جلسات نقد و گفت‌وگوی کتاب‌ها بیش از لغو یک رویداد فرهنگی معمولی، این پیام را به نویسندگان و خالقان آثار منتقل می‌کند که اگر درباره فلسطین بنویسی، بایکوت و محدود می‌شوی.
انتهای پیام/
