» فرهنگ و تاریخ باستان » کنسرت نسل خلیل؛ شبی که تمام نشد
کنسرت نسل خلیل؛ شبی که تمام نشد

کنسرت نسل خلیل؛ شبی که تمام نشد

مهر ۶, ۱۴۰۵ 1020

فرهنگی

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، صدای تنبور که شامگاه 29 شهریور در تالار وحدت پیچید، فقط یک اجرای موسیقایی را روایت نمی‌کرد؛ خاطره، دلتنگی و نام سیدخلیل عالی‌نژاد نیز در میان نواها و سماع زنده شد. حالا آن شب قرار نیست همان‌جا تمام شده باشد؛ «نسل خلیل» پس از استقبال مخاطبان، بار دیگر به تالار وحدت بازمی‌گردد.

گروه تنبورنوازان «نسل خلیل» به سرپرستی هژیر مهرافروز، چهارشنبه 8 مهرماه بار دیگر همراه با گروه پرفورمنس «جریان» روی صحنه خواهد رفت. بلیت‌های این اجرا نیز در فاصله کوتاهی به طور کامل به فروش رسیده است.

اما برای فهم حال‌وهوای این بازگشت، باید به اجرای قبلی برگشت؛ شبی که «نسل خلیل» موسیقی تنبور را با حرکت، سماع و روایت شخصی هژیر مهرافروز درآمیخت. قطعاتی همچون «ناز آفرین»، «شراب ارغوانی»، «گوش کشان»، «بهار شهریار»، «شاهسواروخت»، «دست افشان»، «کنج میخانه»، «نبود چنین…»، «تو مرو» و «بخت عاشقان» در این برنامه اجرا شدند و موسیقی در کنار زبان پرفورمنس قرار گرفت.

“تنبورنوازان نسل خلیل”؛ شبی که هژیر از دعوت سیدخلیل گفت

 

در بخشی از اجرا، شکیب تیموری تکنوازی تنبور داشت و یک رقصنده سماع او را همراهی کرد. پس از آن نیز هیرمان یساولی با عود و سعید میرزاحسینی با نی، هرکدام تکنوازی‌هایی را اجرا کردند تا ساختار موسیقایی برنامه از یک اجرای گروهی صرف فاصله بگیرد.

اما نقطه دیگری از آن شب، زمانی شکل گرفت که هژیر مهرافروز ساز را کنار گذاشت و از خاطره‌ای قدیمی گفت؛ خاطره کودکی که همراه پدرش به دعوت یکی از اعضای گروه شمس به تالار وحدت آمده بود و از میان آن همه تصویر، صدای تنبور و حضور سیدخلیل عالی‌نژاد را به یاد سپرده بود.

سال‌ها بعد، همان کودک در همان تالار روی صحنه ایستاد؛ این‌بار با گروهی که نام «نسل خلیل» را بر خود دارد و تلاش می‌کند بخشی از میراث موسیقایی و آیینی تنبور را با زبان امروز صحنه پیوند بزند.

روایت مهرافروز اما فقط به گذشته و خاطره محدود نشد. او از سال‌هایی گفت که با فقدان، دوری و اتفاقات دشوار اجتماعی و شخصی همراه بود؛ از حادثه پرواز PS752 و روزهای کرونا تا درگذشت مادرش در سال 1400 و اتفاقات اجتماعی سال 1401. او در نهایت از مخاطبان خواست تلخی‌ها و تضادهای بیرون از سالن را برای ساعتی کنار بگذارند و در فضای موسیقی، عشق و همدلی با یکدیگر همراه شوند.

در پایان نیز مهرافروز با ساز «نجوا» در کنار طبلا به دونوازی پرداخت؛ پایانی که رنگ صوتی متفاوتی به اجرای آن شب داد و «نسل خلیل» را با ترکیبی از موسیقی، خاطره و حرکت به پایان رساند.

حالا این روایت یک بار دیگر در تالار وحدت تکرار می‌شود. «نسل خلیل» که پیش از این نیز در آبان و آذر 1404 روی صحنه رفته بود، این‌بار در ادامه اجرای 29 شهریور، هشتم مهرماه بار دیگر با گروه «پرفورمنس جریان» به دیدار مخاطبان می‌رود.

«نسل خلیل» با رهبری هنری و موسیقایی هژیر مهرافروز و طراحی حرکت فائزه نوری، همچنان بر همان ایده‌ای استوار است که در اجراهای پیشین دنبال کرده؛ پیوند موسیقی تنبور با بنیان‌های معاصر نمایشی و قرار دادن این ساز و ریشه‌های فرهنگی و آیینی آن در کنار شعر، حرکت و بیان صحنه‌ای امروز.

این بار بازگشت «نسل خلیل» معنای دیگری هم دارد؛ اجرایی که با استقبال مخاطبان، یک شب دیگر به آن اضافه شده و نشان می‌دهد روایت تنبور، دست‌کم برای مخاطبان این گروه، هنوز تمام نشده است.

انتهای پیام/

 

به این نوشته امتیاز بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • ×