آنچه قلم در «جنگ رمضان» بر دوش دارد
به گزارش خبرگزاری تسنیم، یوسف قوجق، نویسنده نامآشنای ادبیات کودک و نوجوان، درباره رسالت نویسندگان در «جنگ رمضان» گفت: شکسپیر در یکی از تعابیر عمیق خود به اهمیت کلام اشاره کرده است؛ مفهومی که یادآوری میکند کلمه میتواند قدرتمندتر از هر سلاحی باشد. این نگاه به ما نویسندگان یادآوری میکند که برای یافتن مفاهیم عمیق و ثبت زیباییهای نهفته در میان خون و خاکِ «جنگ رمضان» که ناخواسته بر کشورمان تحمیل شده، باید سلاح واژه و قدرت روایت را به کار بگیریم.
نویسنده کتاب «تاریخ با طعم ذغالاخته» در ادامه با نگاهی تاریخی به مقاومت ایرانیان افزود: اگر کتاب قطور تاریخ ایران را ورق بزنیم، با انبوهی از مردان و زنان نامآشنا و گمنامی روبرو میشویم که جانشان را فدای میهن کردهاند. امروز نیز ایران، با تمدنی هفتهزارساله، در برابر هجوم آمریکا با قدمتی کوتاه و رژیم غاصب صهیونیستی قرار گرفته است؛ جنگی که ما، همانند دیگر جنگهای تحمیلی، آغازگر آن نبودهایم.
این داستاننویس ترکمن، با تأکید بر ماهیت مغتنم هر رویدادی برای خلق اثر ادبی تأکید کرد: هر جنگی، فرصتی مغتنم برای نویسنده فراهم میکند تا بتواند رویدادها را رصد کرده و معنا ببخشد. به باور من، ادبیات نوعی «گفتمان بیخشونت» است که در تقابل با منطق جنگ قرار میگیرد؛ چرا که جنگ همواره با ویرانی و فقدان همراه است، اما خشونت عریان جایگاهی در ادبیات ندارد. ادبیات، راهی است برای بازنمایی حقیقت بدون سقوط به دام خشونت.
قوجق با اشاره به نقش بازدارنده ادبیات در برابر جنگ گفت: بر این باورم که پیروزی در جنگها، بیش از آنکه در گرو قدرت فیزیکی، غافلگیری یا برتری نظامی باشد، در گرو اندیشه، ادبیات و قدرت روایت است. به همین دلیل، ادبیات، چه در قالب نثر و چه در نظم، یک بازدارنده است؛ مردمی که از ادبیات غنی برخوردارند، از هر آنچه که به پلیدی و ویرانی دامن میزند، بیزارتر خواهند بود.
صاحبامتیاز و مدیرمسئول هفتهنامه «یاپراق» با اشاره به وظیفه حساس نویسندگان در قبال این جنگ گفت: ما نویسندگان باید از اکنون آماده باشیم تا پس از پایان این دوران، روایتگر مظلومیت دانشآموزان «مدرسه شجره طیبه» در نخستین روزهای جنگ باشیم؛ روایتگر حماسه نیروهای سپاه و جستوجوگر زلالیت شهدا و حوادث حین دفاع. اکنون که در میانه جنگ و دفاع از میهن هستیم، رسالت ما کشف شفافیت و نمایش آن به مردم است.
نویسنده کتاب «وقت جنگ، دوتارت را کوک کن!» در پایان، فرازهایی از ادبیات آینده این جنگ را پیشبینی کرد و افزود: موتیفهایی نظیر «لانچر، موشک، سپاه، میدان، حضور، بیعت، تنگه، تسلیم، دفاع، خیابان، رهبر و شهید»؛ اینها کلماتی خواهند بود که در پسِ پایان جنگ، بیشترین نقش را در روایتهای ما ایفا میکنند تا معنای واقعی ایستادگی را به نسلهای آینده منتقل کنند.
انتهای پیام/
