» فرهنگ و تاریخ باستان » ایران همه دارایی من است
ایران همه دارایی من است

ایران همه دارایی من است

اردیبهشت ۹, ۱۴۰۵ 0015

فرهنگی

به گزارش خبرگزاری تسنیم، محمد قبادی، پژوهشگر تاریخ معاصر ایران در یادداشتی که برای پویش «از ایران بگو» نوشته از وطن گفته است؛ وطنی که همه دارایی اوست. متن این یادداشت به شرح زیر است:

«ایران هیچ‌گاه برایم در مختصات جغرافیایی خلاصه نشده و نخواهد شد اگرچه معترفم حدود و ثغورش برایم اهمیتی تام و تمام دارد و تاب دیدن گرد و غبارش را بر حضور بیگانه نداشته و ندارم. ایران همه دارایی من است؛ هوا برای نفس‌هایم، خون برای رگ‌هایم. من جانم را از او دارم و هویتم را از او گرفته‌ام. اوست که من هستم.

قلم‌هایی که باید به آنها سوگند یاد کرد

تاریخ ایران، از پیشا تاریخ تا به‌گاه یکتاپرستی و یگانه‌خواهی‌اش تا طلوع اسلام، آنگاه که با نام رسول و آلش گره می‌خورد تا اکنونِ تاریخ، همیشه برایم باشکوه بوده و جلوه‌ای از بزرگی حضرت رب‌الارباب است و نشانی از عظمت و جلال اوست.

همیشه تاریخ هرگاه بدخواهانِ باده جهل نوشیده و بدسگالانِ تیغ زنگی به‌دست گرفته، به این نگین پر طمطراق چشم طمع دوخته و چه بسا زخمی بر جان و تنش نشانده‌اند، فرزندانی از دامنش برخاستند و دست زنگیان مست را بریده و چشم طمع باده‌نوشان را کور کرده‌اند، هرچند کهنه زخم‌هایی از جهل و جهود خصم همچنان بر تنش باشد.

ایران، این گهواره تمدنی دنیا نه زاییده دیروز و امروز است که با خیال خام بدخواهان به فراموشی رود، نه دست‌پرورده این و آن که فروغش به خاموشی گراید. این درخت تناور پیوند خورده با نام محمد مصطفی و علی مرتضی ریشه‌ای عمیق در جان فرزندان و دوستدارانش دوانده و استوار ایستاده است و در این میان آنان که با نیش تیغ بر آن زخم می‌زنند در تنهایی وجود بی‌وجودشان خوب می‌دانند که می‌خواهند از خود ردی بگذارند و در پیچ و خم تاریخ نامی برای خود دست و پا کنند، اما غافلند که زخم و جنگ‌شان هرچه باشد نشانی است برای اقبال مظلومان و ستم‌کشیدگان امروز و فردا.

جنگ چهل – پنجاه روزه که آزادگان به «جنگ رمضان» می‌شناسندش فقط نشانی تقویم نیست که تاریخ گریزی از دانستن واقعیت‌های نهفته در آن نداشته باشد بلکه استعاره‌ای‌ست با مّسمی برای فرزندان و دوستانش.

«جنگ رمضان» مصاف خیر و شر است. تنها، جنگ ظاهر نیست با دشمن بیگانه‌ی بیرون، بلکه حق‌طلبی باطن است از خصم درون، آن‌طور که در آداب رمضان مبارک چنین است. رمضان آدابی دارد و سلوکی که بر مومنانش عیان است. امساکش تاب‌آوری است و حرکتش با برکت و نشست و برخاستش همراه با رزق و روزی وعده داده شده حضرت حق. در کَمَش حکمت است و در بیشش حکمت و آن‌چه در این حرکت مومنانه شایسته است صبر است و اطاعت از حق و همگان خوب می‌داند که ایران‌ سربلند در نبرد با خناسان وسوسه‌گر و شیاطین کودک‌کش زمزمه‌گر قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ است و با آواز بلند تَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ را در گوش آزادگان جهان می‌خواند و به حکم عقل قرآن قاتِلُوا فی سَبیلِ اللهِ الَّذینَ یُقاتِلُونَکُمْ را آخرین راه روشنی‌بخش برای انسان و انسانیت می‌داند وَ العَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِینَ.»

انتهای پیام/

 

به این نوشته امتیاز بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • ×