گنجینهای گرانبها در ماه رجب
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، ماه رجب، با فضیلتهای بیشمار خود، سرآغازی معنوی و دروازهای نورانی به سوی ماه رمضان است؛ این ماه فرصتی است تا با اعمال عبادی و توجه قلبی، زنگارهای غفلت را از آینه جان بزداییم و خود را برای میزبانی پربرکت خداوند در ضیافت بزرگ الهی آماده کنیم.
فضای معنوی این ماه، با طلوع هلالش، زمینهساز تحولی عمیق در درون مؤمنان میشود؛ فراتر از اعمال مستحبی، ماه رجب فرصتی است تا با استغفار و مناجات، قلب را از تعلقات دنیوی پاک کرده و با کسب آمادگی روحی، با شوقی مضاعف به استقبال ماه روزهداری و فیض بیکران الهی قدم برداریم.
از ویژگیهای بارزی که این ماه را متمایز از سایر ایام سال میکند، تجلی مفهوم «رحمت» خداوند در آن است؛ ماه رجب، با اعمال ویژهای چون اعتکاف و دعای پر فیض «یا مَنْ أَرْجُوهُ لِكُلِّ خَیْرٍ»، بستر مناسبی را فراهم میآورد تا بندگان با توسل به این رحمت واسعه الهی، گذشته خویش را جبران کرده و خود را برای دریافت انوار رحمت ویژهتر ماه شعبان و فیوضات ماه صیام مهیا کنند.
رحمت در ماه رجب به قدری اهمیت دارد که انعکاس آن را به وضوح در احادیث قدسی و نبوی مشاهده میکنیم، بهطوری که این ماه در احادیث به «شهر الله الأصَبّ»، یعنی ماه ریزش رحمت الهی، ملقب شده است. این عنوان، بیانگر یک حقیقت ناب است: خداوند متعال در این ایام، رحمت و بخشش خود را نه قطرهقطره، بلکه با شدتی وصفناپذیر بر بندگان جاری میکند، چنانچه در حدیث قدسی آمده است که خداوند میفرماید: «ماه، ماه من است، بنده، بنده من است و رحمت، رحمت من است؛ هر که در این ماه مرا بخواند، اجابتش کنم و هر که از من درخواست کند، به او عطا کنم.» (إقبال الأعمال (ط – القدیمة)، ج2، ص628) این وعده صریح، نشان از گشوده شدن بیواسطه ابواب استجابت دارد.
این سیل رحمت، فضیلت ویژهای به اعمال این ماه میبخشد و آن را به فرصتی استثنایی برای نزدیکی به خالق تبدیل میکند. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نیز تأکید فرمودند که خداوند در ماه رجب رحمت خود را «صبّاً» (فرو ریختن شدید) بر بندگانش میریزد. بنابراین، این ماه فراخوانی است برای توبه خالصانه، مناجات عاشقانه و کسب آمادگی کامل برای بهرهمندی از این باران رحمت گسترده، پیش از آنکه فرصت ضیافت بزرگ رمضان فرا رسد. این ماه، پلی معنوی است که با عبور از آن میتوان به استقبال برکات آسمانی قدم نهاد.
در نتیجه، ماه رجب با نگاهی توحیدی، بیش از آنکه ماه تشویق به اعمال سنگین باشد، ماه تأکید بر سعهی رحمت ذات لایزال الهی است؛ دروازهای که خداوند گشوده تا به اندک بهانهای ــ حتی یک بازگشت خالصانه ــ بندگانش را دریابد و این رحمت بیپایان را بر آنها به صورت سیلان نازل کند و وجودشان را جهت ورود به ماه مهمانی خویش پاک و مطهر کند.
انتهایپیام/
